- po 1989 -

Ten serwis używa cookies i podobnych technologii.

Brak zmiany ustawienia przeglądarki oznacza zgodę na to.

Zrozumiałem

   Wiesław Minich przeprowadził dom kultury przez przełom roku 89. Po nim stanowisko dyrektora objęła Aleksandra Niezgoda. Po szarych latach 80. przyszły zmiany i dom kultury znów mógł działać bez ograniczeń. Fenomenem który wybija się na pierwszy plan w tym okresie historii kolbuszowskiego domu kultury okazał się niewielki wzrostem, ale wielki talentem muzyk ludowy Władysław Pogoda. Kolbuszowskiego skrzypka, członka kapeli działającej przy MDK dostrzeżono z Warszawy, i zaproszono do udziału w programie „Swojskie Klimaty” w Telewizji Polskiej. Od tego czasu rozpoczęła się seria nagród: w Toruniu, Bukowinie Tatrzańskiej, Kazimierzu, Warszawie, których zwieńczeniem był Złoty Krzyż Zasługi przyznany przez prezydenta Lecha Kaczyńskiego w 2010 roku oraz huczne obchody 90 urodzin artysty organizowane w tym samym roku.

 

Władysław Pogoda w swoim domu w Hucinie koło Kolbuszowej /2014 r.

 

   Kolbuszowa stała się rozpoznawalna jako siny ośrodek muzyki ludowej, co pozwalało na organizację przez MDK kolejnych przedsięwzięć, w tym dużego, dwudniowego wydarzenia pod nazwą „Festiwal Żywej Muzyki”, będącego połączeniem konferencji popularnonaukowej i przeglądu kapel ludowych południowo-wschodniej Polski. Za wydawnictwo podsumowujące „Festiwal...” kolbuszowski dom kultury w 2014 roku otrzymał drugie miejsce na organizowanym przez Polskie Radio Fonogramie Źródeł.

 

   Wraz z nowym dyrektorem – Wiesławem Sitko pojawiły się w Kolbuszowej nowe wydarzenia artystyczne, które na trwałe wpisują się w lokalny kalendarz wydarzeń artystycznych: Jazz nad Nilem, Międzynarodowe Spotkania Orkiestrowe, Lasowiackie Zimioki, Lasowiackie Wianki – Sobótki w Domatkowie. Kontynuowany jest też odbywający się od lat 80. Przegląd Widowisk Kolędniczych.

 

Międzynarodowe Spotkania Orkiestrowe /2014 r.  

 

   W 2008 roku uroczyście obchodzono stulecie kolbuszowskiej „sokolni”. Sześć lat później budynek doczekał się kapitalnego remontu, po którym wrócił do pierwotnego wyglądu sprzed stu lat. Obecnie nadal stanowi ważny ośrodek kulturalnego życia Kolbuszowej. W jego murach odbywają się zajęcia plastyczne, taneczne, muzyczne, wokalne, próby młodych zespołów muzycznych, które nagrywają tutaj też swoje pierwsze płyty. W 2015 roku, nawiązując do tradycji sprzed kilkudziesięciu lat znów rozpoczęło działalność koło fotograficzne oraz teatr amatorski prowadzony przez córkę profesora Michała Czartoryskiego.

 

   Historia kolbuszowskiego domu kultury z pewnością się nie kończy. Wydaje się wręcz, że znów wkracza w niezwykle ciekawy okres. Na to w każdym razie wskazują śmiałe plany i pomysły na przyszłość.